مرضیه - برگ خزان

2/4     
  
بیداد زمان
آهنگساز :پرویز یاحقی شاعر :بیژن ترقی
دستگاه:اصفهان


Verse 1

A7            Dm
به رهی دیدم برگ خزان 
Gm            A7
پژمرده ز بیداد زمان 
Dm            Gm
کز شاخه جدا بود 

چو ز گلشن رو کرده نهان 
در رهگذرش باد خزان 
چون پیک بلا بود

A             Dm
ای برگ ستم دیده پاییزی 
Dm             A 
اخر تو زکلشن ز چه  بگریزی

روزی تو هماغوش گلی بودی  
دلداده ومدهوش گلی  بودی

A7
ای عاشق شیدا
A7
دلداده ی رسوا 
A
گویمت چرا فسرده ام 

در گل نه صفایی
باشد نه وفایی 
جز ستم ز دل نبرده ام

Dm        A             A           
آه... بار غمش در دل بنشاندم  
Dm          A        Dm
در ره او من جان بفشاندم
Dm                     Dm
تا شد نو گل گلشن زین چمن

A               Dm            
رفت آن گل من از دست        
Gm                A              
با خارو خسی بنشست

Gm          Dm
من ماندم و صد خار ستم     
Dm          Gm                
این پیکر بی جان

Gm                Dm
ای تازه   گل      گلشن   
Dm                Gm           
پزمرده  شوی   چون  من
Gm           A                                                  
هر برگ تو افتد به رهی                    
Dm          Gm
پژمرده و لرزان


به رهی دیدم برگ خزان 
پژمرده ز بیداد زمان 
کز شاخه جدا بود 
 
چو ز گلشن رو کرده نهان 
در رهگذرش باد خزان 
چون پیک بلا بود
      
op weg zag ik een herfstblad
ver van haar tak
en verschoten van wat haar over kwam.

Afscheid genomen van de tuin
en het wind nam haar lot van een naar andere kant.

Ach arme herfst blad, zei ik
waarom ben je van de tuin weggelopen?
Eens omhelsde je een bloem
en je was verliefd op, 
en je was gek op die bloem.

Ach liefdekenner, verloren heart, zei die blad,
zal ik je wat vertellen
waarom ik zo laag lig.

In bloem vond ik geen geluk,
noch geen vriendschap
heb niets anders meegamaakt,
dan alleen maar falen.

Aaah... haar verdriet heb ik in mijn hart zien groeien,
voor haar had ik mijn leven geboden,
totdat ze de mooiste bloem werd in de tuin 
op die mooiste gazon.

opeens ging ze weg van mij,
en lag naast waardeloze lichamen
ik bleef met veel doornen
en verloor mijn leven.

en jij, de nieuwe bloem in de tuin,
je bederft eindelijk zoals ik,
al je bladeren zullen vallen,
gebleekt en verloren in het wind.